Wie is er slimmer; mens of AI? De Rode en Blauwe Professor zijn er nog niet uit
Posted on
In tien jaar tijd is kunstmatige intelligentie flink veranderd. Computers kunnen inmiddels teksten schrijven, beelden maken en ingewikkelde wiskundeproblemen oplossen. Maar één vraag blijft overeind: wie is er eigenlijk slimmer, de mens of de computer?
Die vraag staat al jaren centraal in de kindercolleges van de Rode en Blauwe Professor, de alter ego’s van hoogleraren Eric Postma en Max Louwerse. Met humor, wetenschappelijke kennis en een gezonde dosis onderlinge rivaliteit dagen ze basisschoolleerlingen uit om na te denken over robots en AI.
Op 18 november staan ze opnieuw op het podium in de JADS-kapel, tijdens een speciale lustrumeditie van het AI Kindercollege, georganiseerd door JADS en JINC. Zo’n honderd basisschoolleerlingen ontdekken die ochtend wat AI kan, maar ook waar mensen misschien toch nog een streepje voor hebben.
In aanloop naar het kindercollege vroegen we de professoren hoe hun colleges door de jaren heen zijn veranderd, wat kinderen eigenlijk van AI begrijpen en of ze inmiddels zelf al weten wie van de twee het slimst is.
Wie zijn de Rode en Blauwe Professor eigenlijk ? En hoe zijn die alter ego’s ooit ontstaan?
“Zoals we vaak aan het begin van de colleges aangeven, zijn we een beetje een Bassie & Adriaan, een Buurman & Buurman, een Bert & Ernie. Rood en blauw. Dat heeft in eerste instantie maken met de kaartjes die kinderen omhoog houden bij het Debat der Debatten, een rode kaart voor de ene professor, een blauwe voor de andere. En trouwens, onze toga’s blijken ook nog eens rood en blauw te zijn.”
Jullie geven deze kindercolleges al zo’n 10 jaar. Weten jullie nog hoe het allereerste college eruitzag?
“Jazeker. Met trillende professorknietjes stonden we de eerste keer op het podium in de JADS kapel. Met een enthousiaste groep kinderen begonnen de knietjes al minder te trillen, en toen we gevraagd werden voor een ingelaste tweede college (waar overigens naast kinderen ook ouders en grootouders zaten om te leren) wisten we dat we dat in ieder geval een van ons het niet eens zo slecht had gedaan.”
Wat is de leukste, slimste of meest onverwachte vraag die een kind jullie ooit heeft gesteld?
“Dat is een moeilijke vraag, omdat we zoveel vragen hebben beantwoord. Met onze bijzondere hooglerarenkennis komen we een eind bij het beantwoorden van een vraag, maar een vraag konden we niet goed beantwoorden: wie van jullie is nou eigenlijk het slimst? We hadden beiden een heel duidelijk antwoord, maar onze antwoorden bleken flink van elkaar te verschillen. We zijn hem nog wetenschappelijk aan het toetsen.”
JADS bestaat dit jaar tien jaar. Als jullie terugdenken aan jullie allereerste kindercollege: hoe praatten jullie toen met kinderen over robots, data en AI? En hoe anders is dat nu?
“Enerzijds klopt het dat kinderen veel bekender met AI zijn. Maar als we vragen wie nu eigenlijk slimmer zijn, de mens of de computer, dan blijkt het antwoord nog steeds hetzelfde: dat hangt ervan af. Dat is ook het antwoord dat wij zelf zouden geven, waarmee maar weer eens wetenschappelijk bewezen is hoe intelligent kinderen wel niet zijn.”
Hoe hebben jullie het kindercollege door de jaren heen aangepast aan AI ontwikkelingen?
“De centrale vragen zijn eigenlijk hetzelfde gebleven. Zijn mensen beter in het herkennen van emoties dan computers? Zijn mensen beter in taal dan computers. Maar AI ontwikkelingen hebben de antwoorden op de vragen wel genuanceerd. Wij hebben zelf die nuances trouwens nog niet te pakken.”
Welke misverstanden over AI komen jullie bij kinderen vaak tegen?
“Kinderen hebben niet zoveel misverstanden. Althans, niet veel meer dan we buiten onze ivoren torens zien. Kinderen lijken zich meer te verdiepen in de kansen dan de risico’s. Natuurlijk zijn er risico’s, maar het is niet alleen leuker over de kansen na te denken, het maakt bovendien het debat genuanceerder.”
De kinderen die nu in de zaal zitten, worden volwassen in een wereld waarin AI waarschijnlijk overal aanwezig is. Wat zouden jullie willen dat zij over AI begrijpen?
“Wij zijn ervan overtuigd dat iedereen, en het liefst zo vroeg mogelijk, ongeveer moet weten hoe AI werkt. Het maakt het dan een stuk eenvoudiger om te leren of je AI al dan niet moet vertrouwen.”
Waar denken jullie dat de Rode en Blauwe Professor over 10 jaar op het podium over praten?
“Over tien jaar… Wijsheid komt met de jaren, zeggen ze wel eens. Dus zijn we dan in staat eindelijk nog meer wijsheid ten toon te spreiden. Waarschijnlijk zijn de centrale vragen hetzelfde. Ook als AI intelligenter zou zijn dan de mens, zal de vraag blijven wat “intelligent” is, en wat “AI” is. Misschien zijn de antwoorden dan iets anders (vanwege die 10 jaar extra wijsheid) maar in de kern zullen ze vermoedelijk vergelijkbaar blijven.”
En tot slot: wat hopen jullie dat een kind na zo’n college thuis aan de keukentafel vertelt?
“Als we ook maar een beetje van de passie die wij zelf hebben voor het wetenschappelijk debat, en in het bijzonder voor psychologie en AI, hebben weten over te dragen, dan zijn wij tevreden. Dan maakt het niet eens meer zoveel uit of er meer rode of blauwe kaartjes voor de professor met de rode of blauwe toga omhoog zijn gehouden. Maar dat blijft ook tien jaar na ons eerste college nog een gevoelig onderwerp.”